خنک آن زخم که هر لحظه مرا مرهم ازوست..

وقتِ اذان بلند بلند دعا می کنم و به "هم سر" می گویم بلند بلند آمین بگوییم. هم راه خوبی است. هر دعا، یک آمین ِ هم صدا دارد. انگار که از این هارمونی ذوق کرده باشم پیشنهاد می دهم داشته های مان را هم بلند بلند بشماریم و بابت شان از خدا تشکر کنیم. یکی من می گوی م و یکی او، هر دو با هم شُکر می گوییم. شروع خوبی داریم ولی تمامی ندارد. کم آورده ایم، خیلی زود به Uncountable بودن مهربانی اش می رسیم. با تمام رودربایستی ی که با خدا داریم در اتمام مراسم ناموفق یم! اصلاً این آدمی زاد همیشه بدهکار اوست..

+ راستی این طولانی شدن شکرگزاری، این که مراسم شکرانه مان پایان نداشت، هم شُکر دارد..

++ به داشتن چنین معبودی باید فخر فروخت، باید غره شد..

/ 11 نظر / 38 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محبوبه

چه کار قشنگی معصومه بانو! باید بالید به داشتن چنین خدایی:)

مسافر

یک پست در مورد همین شکر چند وقتیه میخوام بنویسم تو "دامگه " چیزی که این روزها کم شده همین شکر هستش همه غر میزنن دارا و ندار همه طلبکارن و البته این آیه رو بخونی میفهمی قضیه بدجوری بوداره ثُمَّ لآتِيَنَّهُم مِّن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَن شَمَآئِلِهِمْ وَلاَ تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِينَ ﴿ اعراف ۱۷﴾ خدا رو شکر که دوت شاکری دارم در پناه خدا [گل][قلب]

یک تجربه ساده

به قول قدیمی ها خدایا به داده هات شکر، به نداده هات هم شکر.

نسیبه بانو

دختر خاله جان نازنین مدتها بود که مشغله های زیاد سعادت سر زدن به این خونه ی دوست داشتنی و پر از آرامش رو ازم گرفته بود.خیلی حس خوبی داره اینجا[لبخند]بنویس برامون معصوم گلی جون بنویس....[ماچ][گل]