اعتراضِ خشمگین انه..

خیلی وقت است تلویزیون در خانه مان تقریبا بلا استفاده (به جز تماشای یکی دو تا برنامه ی خوب مثل رادیو هفت) شده است، خُب بالتبع اخبار هم به ندرت می بینم. اصلاً دروغ چرا دیگر علاقه ای به شنیدن اخبار ندارم، تناقض بین واقعیات زندگی مردم با آن چه می شنوم آن قدر زیاد است که ترجیح می دهم صورت مسئله را برای خودم پاک کنم.. فقط هر چهار پنج روز سَرَکی به برخی سایت های خبرگزاری می زنم به چند دلیل که توی دل م بماند بهتر است! امروز هم گشت می زدم و از این پنجره سَرک می کشیدم به آن یکی تا چشمم خورد به این خبر: "همایش همبستگی با تیم ملی" با کلی هم عکس! خبر را خواندم و عکس ها را که دیدم، شاخ درآوردم.. این را هم بگویم من آدمِ فوتبالی ای نیستم، البته قبل تر ها بودم اما چند سالی است والیبال و بسکتبال جای ش را در دلم تنگ کرده اند.. این همه خرج و بریز و بپاش که چه؟ همایش را می گویم.. این تیم ملی فوتبال عمراً از گروه ش بالا برود (حالا اگر صعود کرد نیایید این جا یقه ی مرا بگیرید!)، اصلا این همه افتخار نصیب تیم ملی والیبال شد، برای شان چه کردند؟ خدا وکیلی تمام افتخارات فوتبال ایران از زمان پیدایش ش در ایران به اندازه ی این سه سال والیبال می شود؟ اصلا فلسفه ی این برنامه چه بود؟ ...

+ از این دست همایش ها زیادند، می دانم، این یکی بیشتر زور داشت!

++ به خودم حق می دهم اخبار نخوانم و نشنوم و نبینم..

/ 5 نظر / 37 بازدید
محبوبه

سلام دوست جانکم. مرسی بابت مهربانی و توجه ات عزیزم. منم از تلویزیون فقط رادیو هفت و لالایی شبکه پویا رو نگاه میکنم. خدا روشکر ماهواره ام نداریم[نیشخند] سعی میکنم اگر وقتی پیدا کردم کتاب بخونم خوشمزه تر از تلویزیون و برنامه های آبکیشه...

حسین ط

هیچی مثله رمان طولانی هفت هشت جلدی نیست! زیر 4،5 هزار صفحه سوسول بازیه! مثل هری پاتر ارباب حلقه ها توایلایت نبرد با شیاطین! از رادیو هفتم بهتره!

محبوبه

از "تو تعبیرتر" خیلی معرکه بود رفیق...

سارا(خلوت انس)

تو خونه ی ما هم تلویزیون اصلا استفاده نمی شه تا زمانی که بابا خونه نباشه البته

مسافر

همه جوره با این نوع ورزشها با پسوند و پیشوند و همه اش مخالفم و در کتم نمی ره شخصا هم با بودجه ای که براش خرج میشه مخالفم و اون دنیا حقم رو از این بیت المال خرج شده خواهم گرفت [عینک] در پناه خدا [گل][قلب]